Coach Utrecht

 

Coaching is het samenwerken met anderen om oplossingen en antwoorden te vinden voor veel voorkomende problemen op de werkplek. Het is geen therapie, want het is ook een benadering om mensen te laten groeien.

Coaching is een proces waarin de coach en de coachee zich volledig en op gelijke voet inzetten om een gewenst resultaat te bereiken. Dat proces is variabel en soms ongrijpbaar, maar het is gebaseerd op de vooronderstelling dat de coach zich gedurende een overeengekomen periode met de coachee bezighoudt en zich richt op de wijze waarop hij of zij zich zou kunnen ontwikkelen, hetzij om vaardigheden, inhoudelijke kennis of andere capaciteiten te verwerven.

Coaching is betrekkelijk nieuw, hoewel het een gevestigde vorm van bedrijfscoaching is geworden, is er in de afgelopen 35 jaar een verscheidenheid aan onderzoek verricht, waarvan sommige niet op onderzoek zijn gebaseerd. Toch zijn er veel discussies over de voors en tegens ervan, de voors en tegens van een verscheidenheid aan sjabloonvormen waaronder het “complexe” trainingsmodel, de bewijsbasis, bijvoorbeeld. Samenvattend kan coaching in al zijn verschillende vormen een vorm van zelfhulp zijn voor de verwezenlijking van persoonlijke of familiale doelstellingen. Veel bedrijfsopleidingsmethoden zijn gebaseerd op de veronderstelling dat werknemers de vereiste vaardigheden zullen verwerven om het werk uit te voeren, maar het bewijsmateriaal wijst op het tegendeel.

De doeltreffendheid van de verschillende opleidingsprogramma’s die zijn ontwikkeld, is slechts in beperkte mate aangetoond. Sommige zijn gemaakt om grote orkesten te dienen en sommige grote bedrijven schrijven hun eigen cursussen. Er wordt van uitgegaan dat cursussen de nodige resultaten opleveren, maar de impact is te groot om meetbare resultaten te kunnen beoordelen en dit is waar coaching om de hoek komt kijken. Coaching houdt zich bezig met het ethisch bijstaan van mensen om hun doelen te bereiken door een relatie tot stand te brengen tussen de coach en de coachee.

Coaching als methode van persoonlijke ontwikkeling heeft zich ook verspreid naar klinieken. In de jaren zeventig werd het tot dan toe gebruikt als een krachtig en aanvaardbaar middel voor psychotherapie. Thans wordt het steeds meer gebruikt door beroepsbeoefenaren in het bedrijfsleven en de vrije beroepen, waarbij zij leren hoe zij attitudes en gedragingen kunnen beheersen of veranderen en hoe zij andere capaciteiten kunnen ontwikkelen. Coaching kan worden ingeroepen als een krachtige therapeutische interventie wanneer daarom wordt gevraagd bij de behandeling van lichamelijke, emotionele en psychische klachten, met inbegrip van pre-bilariële behandeling, traumatische stress en middelenmisbruik.

Vele beroepsorganisaties en -verenigingen bevelen coaching aan voor alle werknemers en voor opleidingen voor werklozen. De stijl waarin coaching wordt gegeven is mensen te ontwikkelen om effectiever, positiever en doeltreffender te worden op de werkplek en in verschillende situaties.

Healing Coaching

Helende coaching, of de Helende Coachende Benadering, zoals die soms wordt afgekort, is een gestructureerde interventie die onverenigbaar is met een strikt therapeutische houding. De genezende coach vertrouwt niet langer op afkeer, passieve terugtrekking of straf om therapeutische verandering teweeg te brengen en de werknemer die gekenmerkt wordt door toegezegde verloren “controle” in wraak zal niet langer het “onmiddellijke” voordeel genieten dat de verslaafde heeft nagestreefd.

Healing coaching is in wezen coaching die wordt uitgevoerd in een relatie tussen een cliënt en een coach, in de context van een werksituatie, om positieve, openhartige verandering in termen van gedrag te vergemakkelijken in een omgeving die waarden en Principes.

Hoeveel coaching hebben we nodig in organisaties? Het is moeilijk om zich vast te pinnen op één enkele kost, omdat de analyse van de effecten van coaching veel groter is dan om het even welke afzonderlijke kost. Op de werkplek maakt coaching vaak deel uit van wat wordt aangeduid als “Maslow Pyramid of Hierarchy of Needs”. De behoeftehiërarchie kan worden uitgelegd als de geordende groep waarin verschillende taakverantwoordelijkheden worden geplaatst. De basisbehoeften van voedsel, onderdak en kleding staan onderaan de piramide en ultieme behoeften zoals eigenwaarde, prestatie en kennis vormen laag één in de hiërarchie. Slechts twee van de zeven lagen van behoeften die de hiërarchie vormen, zijn zelfverwerkelijkende behoeften zoals eigenwaarde. Slechts drie van de zeven lagen van behoeften zijn prestatie behoeften zoals zelf-actualisatie.

Zodra een werknemer de behoefte aan zelfrealisatie heeft bereikt, is hij in een positie voor ontwikkeling. Met ontwikkeling bedoelen we een mogelijkheid tot zelfgroei op de belangrijke gebieden van het leven, om zelfkennis en vaardigheden te verwerven voor verdere prestaties. Het onvermogen om doelen te bereiken of de bevrediging van zinvolle inspanningen te verkrijgen, wordt geëvalueerd aan de hand van de meting van het gevoel van eigenwaarde, het zelfbewustzijn en de uitvoering van het werk. De zeven niveaus van behoeften en de relatie daartussen bieden de werknemer de motivatie voor vooruitgang door een effectieve manier om doelen te bereiken, veerkracht op te bouwen bij obstakels en het momentum vast te houden. De verantwoording die voortvloeit uit een contract tussen de cliënt en de coach voor prestaties en vooruitgang in de richting van zelfactualisatie zet de cliënt aan tot actie. Ook helpt het de verwerving van nieuwe vaardigheden en kennis te bevorderen door feedback van anderen in hun interacties met hun coach.